wyraz


wyraz
1. Dać wyraz czemuś «wyrazić w słowach, okazać, uzewnętrznić coś»: Zaczęłam tak nieco osobiście, ale, pozwólcie Państwo, będę dalej dawała wyraz swym osobistym sympatiom. TSt 7/2000. Sąd nie uwierzył żadnemu z tych świadków, czemu dał wyraz w uzasadnieniu wyroku. Rzecz 21/02/2000.
2. Ktoś, coś (jest) bez wyrazu; ktoś (jest) pozbawiony, coś (jest) pozbawione wyrazu
a) «ktoś, coś nie ma wyrazistych, indywidualnych cech»: Przechodziłem pierwszy przez kontrolę biletów. Pan w przyzwoitym garniturze, średnim wieku i bez wyrazu poprosił mnie do środka. Zażądał dowodu osobistego i otwarcia torby. W. Kuczyński, Burza.
b) «coś nie wyraża żadnych uczuć»: Wreszcie (...) drzwi (...) otwarły się i wyszedł poseł Państwa Polskiego niedbale poprawiając swe nieskazitelnie śnieżne mankiety. Twarz jego, jak przystoi twarzom dyplomatów, była całkowicie pozbawiona jakiegokolwiek wyrazu. B. Jasieński, Palę.
Coś znajduje wyraz w czymś zob. znaleźć 3.
Łykać, połykać, zjadać wyrazy zob. łykać.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • wyraz — I {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. mnż I, D. u, Mc. wyrazzie {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} ciąg głosek lub liter stanowiący względnie samodzielny element języka, któremu przyporządkowane są określone znaczenie i funkcja …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • wyraz — m IV, D. u, Ms. wyrazzie; lm M. y 1. «znak językowy nazywający jednostkowy przedmiot materialny lub klasę jednorodnych przedmiotów materialnych, treści psychiczne, czynności, stany, cechy, wyrażający relacje między elementami rzeczywistości lub… …   Słownik języka polskiego

  • nad wyraz — → wyraz …   Słownik języka polskiego

  • nad wyraz — {{/stl 13}}{{stl 8}}przysł. {{/stl 8}}{{stl 7}} bardzo, niezwykle, niewypowiedzianie : {{/stl 7}}{{stl 10}}Było nad wyraz przyjemnie. Nad wyraz dojrzała odpowiedź. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • połykać – połknąć wyrazy (wyraz) [głoski, litery (głoskę, literę) itp.] — {{/stl 13}}{{stl 33}} wymawiając, pisząc pośpiesznie, niestarannie, opuszczać mimowolnie wyrazy lub ich części, litery itd. :{{/stl 33}}{{stl 10}}Połknąć w pośpiechu końcówkę, głoskę, literę, wyraz. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • bach — «wyraz używany na oznaczenie dźwięku spowodowanego uderzeniem, wystrzałem, upadkiem czegoś, a także na oznaczenie czynności, przy której powstaje taki dźwięk» Bach! bach! padły strzały. Wazon wymknął się z rąk i bach na podłogę. Uważaj Piotrusiu …   Słownik języka polskiego

  • bul — «wyraz, zwykle powtórzony, mający naśladować odgłos przelewającego się albo gotującego się płynu» …   Słownik języka polskiego

  • chlap — «wyraz, zwykle powtórzony, naśladujący odgłos powstający przy chlapaniu» Słychać kapanie z rynny: chlap, chlap! …   Słownik języka polskiego

  • chlapu — «wyraz (głównie w mowie dziecięcej), zwykle powtórzony, naśladujący odgłos powstający przy chlapaniu» Chlapu, chlapu przy myciu …   Słownik języka polskiego

  • chlast — «wyraz, zwykle powtórzony, naśladujący odgłos powstający przy chlaśnięciu, uderzeniu, uderzenie, przy którym powstaje taki odgłos» Wylać wodę na ścieżkę: chlast! Matka chlast urwisa po karku …   Słownik języka polskiego